BENİ  UNUT

Açık pencereden sesleniyor,

ağacın yapraklarına söyletiyor:

" Beni unut ! "

Oturduğu evin balkonundan,

bulutlara haber salmış olacak  ,

ne dedikleri işitilmiyor ama , anlıyorum:

" Beni unut ! "

Damların üstünden geliyor bu ses,

tramvaylar,otobüsler getiriyor,

denizden motorlar getiriyor.

Bazen dalıyorum, insan hali

bir karanlık içinde gözleri

ıslak  ,siyah konuşuyor :

" Beni unut !"

O gece yan yana yürüyorduk  ,

hiç bir şey konuşmuyorduk  ,

fakat sesi , durmadan kulağımda çınlıyordu :

" Beni unut !"

Bu trene de ne oluyor bilmem

yolunda doğru dürüst yürüse olmaz,

Yenikapı ' dan her geçişinde

avazı çıktığı kadar bağırıyor :

" Beni unut !"

Anladım,herkes ondan yana

rıhtımdaki vapur , kilise çanları,

radyoda şarkı  , sokak satıcıları,

caddeler,bulvarlar onu tutuyor.

Olmayacak bir zamanda sesleniyor :

" Beni unut !"

                  Arif  Damar